Pangalawang Araw

Sa panahong walang maisulat
Sa panahong ayaw nang mag-isip

Sa pagkakataong ikaw man ay naisin
Sa pagkakataong kailangang tikisin

Sa pagmamahal Niya ako’y kumakapit
Sa pagmamahal Niya ako’y babalik rin

Sa bawat iyak, sa bawat tawa
Sa bawat lingon ika’y naaalala

Itong kapayapaang dulo’t Niya
Siya rin ang magdidikta
Sa mga puso, sa ating isip
Sa tamang panahon na itinakda Niya

Mahal, nawa ako’y naiitindihan
Mahal, ikaw lamang ay aking tinutulungan

Mga bagay na ngayon ay di natin maintindihan,
Darating ang araw na lahat ay magiging malinaw
Ang kwentong ito, ang kwento mo, ang kwento ko
Ang kwentong isinulat, hinubog ng pagkakataon
Tunay, tiyak, magbibigay puri sa Kanya.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s